Tuesday, 22 March 2016

Safeer Khan Durrani: (سواره) پښتون نن هم د سوارې په شکل کې خپلې لونړه ...

Safeer Khan Durrani: (سواره) پښتون نن هم د سوارې په شکل کې خپلې لونړه ...: پښتون هم عجيبه قام دې يو اړخ ته بې له ځۀ تخقيقاتو او معلومات د غيرت په نوم خپله خورکۍ په داسې مرګ اووژني چې انسانيت ترې امان غواړي او دغه ي...

(سواره) پښتون نن هم د سوارې په شکل کې خپلې لونړه خوييندې ژوندۍ ښخوي


پښتون هم عجيبه قام دې يو اړخ ته بې له ځۀ تخقيقاتو او معلومات د غيرت په نوم خپله خورکۍ په داسې مرګ اووژني چې انسانيت ترې امان غواړي او دغه يوه جزباتي لخظه په خپله خپل ځان ته تر صدو پيغور کي 
حالانکې اسلام هغه دين او قران پاک هغه واحد کتاب دې چې د ښځې او نر حقونه يې برابر ويش کړې دي 
او څۀ رنګ چې مونږ خپل دنياوي کتابونه د يو سرخط لاندې ليک کوۀ الله ج هم خپل کتاب ته کوم چې زمونږ د ايمان لازمي حصه ده انسانيت سرخط ورکړې 
ياده دي وي مسلماني نا انسانيت 
او انسانيت سرخط الله ج هم له دې وجې ورکړې چې له دې مقدس کتاب نه کوم چې د تيرو روانو او راروانو ستونزو او کشالو حل لري هغه انسانان هم فايده پورته کړي کوم بدبخت چې په دا ريښتونې کتاب ايمان نه لري
خو ?
زۀ که دلته دا خبره ليک کړم چې پښتون هغه بد نصيبه قام دې چې د قران پاک هم هغه حصه مني کومه چې له پښتون غيرت سره سمون خوري نو غلطه به نه وي 
او هغه داسې که يو زوې ماسخوتن د انغري په غاړه خپلې مورکۍ ته په غوږ کې اوايي چې مورکۍ زما د مامدي کاکا لور خوښه ده 
چې پلار بابا يې کور ته راشي نو مورکۍ يې ورته په خوشحالۍ سره وايي د اسلم خان پلاره اسلم خان راته نن ويلې دي چې زما خو د مامدي کاکا لور خوښه ده ?
د اسلم خان پلار بابا ورته مسکې شي او جوابي ورته وايي لکه چې اسلم خان زلمې شو ?
ښه ده سبا ته چې زۀ د کار نه واپس راځم نو د ځان سره به لږ خواږۀ راواخلم او مامدي کره به ور شو
ولې که هم دا خبره لورکۍ د خپلې مور بې بې په غوږ کې اوکړي نو اول خو يې مور بې بې ښه اوسکونډي
بدې ردې ورته اوايي او روستو ورته يوه جولۍ نصيحت اوکړي چې په خله لاس کيږده که له دې خبرې دې رور يا پلار بابا خبر شو نو بې اجلا به دې مړه کړي ?
او هم هغه غېرتي رور چې پرون يې د مامدي کاکا لور پسې خپله مورکۍ ليږلې وه ?
چې د خپلې خورکۍ له دې جايز خبرې خبر شي نو توپک راواخلي اول خپلې بې ګناه او بې قصوره خورکۍ ته سر وران کړي 
او بيا د مامدي کاکا زوي پسې کور ته ورشي نه خبر نه اتر او د مرګ په خوب يې اودۀ کړي 
دا دوه مرګونه په څۀ اوشي ?
په يوه جايزه خبره ?
دا هم هغه خبره نه ده چې پرون هم په دې کور کې رور کړې وه ?
رور اوکړه نو سره ډولۍ ورته راغله ?
او چې خور اوکړه نو په ګولو سورۍ سورۍ ګور له لاړه
دغه وخت پښتون بدبخته دا سوچ هم نه کوي چې که زما دې وفادارې خورکۍ زما د حيا او غزت او د دين اسلام د زرين اصولو خيال نۀ ساتو نو يا خو به يې د مامدي کاکا له زوي سره پټ تعلق ساتو او يا به يې پړونې په سر کړې وو او ورسره به تلې وه ?
او کوم حق چې دې ته دين اسلام او د هيواد ايين او قانون ورکړې دې هغه به يې استعمال کړې وو ?
هم دغه کار د لونړو خوييندو سره د جاييداد په جايز حق کې هم کيږي ډير صاحب جاييداد کارخاندار او جاګيردار هم په دې وجه خپلې خوييندې لونړه په کور د وادۀ په ارمان زړې کړي او خاورو ته يې اوسپاري
چې له دې وادۀ سره خو به د دين اسلام قران شرعتي محمدي او هيواد له ايين او قانون لاندې زما د کارخانې يا جاګير نه د دې لورکۍ يا خورکۍ حصه هم ځي 
ولې کله چې پنځوس کلونه پس هم دغه غيرتي پښتون د خپل نيکۀ بآبآ د قتل بدله واخلي او د قانون په ګرفت کې راشي او د پهانسۍ حکم ورباندې وشي 
نو هم هغه غيرتي رور چې پرون يې خپله مشره خور د مامدي کاکا د زوي سره د جايزې نکاه په خواهيش قتل کړې وي خپلې کشرې خور ته وايي چې لاړه شه او ګل مرجان سره سمبله چې زما سره راضي نامه اوکړي او زۀ له پهانسۍ بچ شم 
افرين شه او په داسې غيرتي پښتون شه 
له دښمن کره خو څوک خپل ساتلې سپې هم نه پريږدي چې په سترګو به يې بد لګي
ځکه چې دا زما ساتلې سپې دې او ما دوي له رور پلار يا زوې وژلې دې 
ولې پښتون ورته خپله ماشوما خور ډالۍ کي ?
ولي دا قتل دۀ له دغه سوارې خور لپاره کړې وو ?
خور ورته ويلې وو چې ګل مرجان پنځوس کلونه وړاندې زمونږ نيکۀ بآبآ قتل کړې وو تۀ يې بدله واخله ?
ستاسو د سوارې له ژوند خبر يې ?
نوکر غلام او بندي هم د سوارې له ژوند امان غواړي
سواره په ژوندون مرګ دې بلکې مرګ خو يو وخت وي سواره خو په څليريشت ګينې کې څليريشت زره ځله مري
ايا د پښتون غيرت له هغې وخت پورې ژوندې وي تر څو چې له دۀ سر ته خير ?
پښتو پښتون ته دا ښودنه کوي چې خور په مال جاييداد کې حصه داره مه کنړه ?
په جايزه نکاه ورته سر ورانه وه ?
خو چې په خپل سر دې شي نو بيا يې سواره کې ورکوه ?
عرب خو د جهل له تيرو رابهر شو
ولې پښتون نن هم د سوارې په شکل کې خپلې لونړه خوييندې ژوندۍ ښخوي



Friday, 11 March 2016

(يوم بابړه 12 اګست 1948- شبيرخان دوراني

(يوم بابړه 12 اګست 1948)
يو خوا ته توپې مشينونه
د پاکستان واړه فوځونه
بل خوا ته قام خالي لاسونه
مقابلې ته مې کتل خيرانيدمه
مرګيه مه راځه ړرځمه
په 12 اګست 1948 چې د خداداد پاکستان ړومبنې جشن اذادۍ ته پوره دوه ورځې پاتې وي نو پښتنو دې باچاخان بابا د ګرفتارۍ خلاف په بابړه کې د احتجاج فيصله اوکړه جلوس د فصيح باچا د ځايې نه د سالار امين جان خان په مشرۍ کې راروان شو چې کله خپل ټاکلي مقام د غازي ګل بابا جومات ته اورسيدو نو وزيراعلا قيوم خان چې اول د کانګرس ممبر وو په په دغه زمانه يې په کانګرس او باچاخان بابا ګولډ اينډ ګن کتاب هم ليکلې وو او په دغه کتاب کې يې د کانګرس پښتون قام او باچاخان بآبآ ډير صفتونه کړې وو ولې کله جې مسلم ليګ ته لاړو نو په دغه خپل کتاب يې پابندي اولګوله دا ځان له د تاريخ پو نوې خبره ده چې يو انسان په خپله په خپل کتاب پابندي اولګوي
جلوس چې کله د غازي ګل بابا جومات ته اورسيدو نو قيوم خان د شوټ حکم اوکو
سرې جامې راکړه ښکلې مورې
سر راله غوړ کا سترګې تورې
نوم د پښتون دې په ما پورې
په پښتانه خاوره خپل سر قربانه وومه
مرګيه مه راځه درځمه
بيا څه وو د وينو يو سور سيلاب وو د چا لاس کې چې به سره جهنډا وه نو هغه ته به خدايي حدمتګارو سپين ملنګ ويل چې سپين ملنګ به اولګدو نو چغه به يې پورته کړه چې ملنګ مو پروت هله چې جهنډا ښکته نه شي په دغه موقعه ګوهرتاج چې تاسو يې په تاجو بي بي پيژنۍ او دې تاجو بي بي خور خسن افروزه بي بي هم د هشتنغر د نورو ښځو سره د جنګ په ميدان کې ولاړې وې او شهيدانو ته به يې خپلې لوپټې شولولې او زنې به يې ورته تړلې زخميان پوليس د بابړې په سيند لاهو کړل چې شمير يې په زرګونو وو جې تراوسه يې دې خاندان د خلکو لاشونو پسې سترګې سپينې شولې کوم ښځې او نر شهيدان چې په دغه موقعه خاورو ته اوسپارلې شو دې هغوي شمير 600 وو
تاجوبي بي خو په ځوانه ځوانۍ کې 19 فرورۍ 1949 کې د اسفنديار ولي خان په زيږون کې وفات شوې وه ولې د تاجوبي بي خور خسن افروزه تر 2006 حيات وه هغې به ويل چې کوم زلمي چې پوليس ژوندي ګرفتار کړو نو بربنډ يې کړو او په مخونو يې ورته خټې پورې کړې او په دغه خالت کې به يې هر زلمې خپل خپل کور ته ور دننه کوۀ چې خپله مور خور يې په دا خالت کې اوويني
د بابړې يو زلمې چې يې کله په دا خالت کې خپل کور ته دننه کړو او دې پوليس افسر چغه کړه چې بهر را اوځۍ دا او وپنۍ نو د دغه زلمي مور بي بي د کوټې رابهر شوه او دې پوليس افسر ته يې ويل دا خو دې غلط کور ته را دننه کړو هغه ورته ويل ولې دا ستا زوې نه دې موربي بي ورته ويل ولې نه ځکه خو درته وايم چې غلط کور ته دې را وستو تور مخيه دا کومه کونه چې ته ماته ښودل غواړې دا خو ما تر پرون په خپلو لاسو وينځلې ده ما د پاره نوې خبره نه ده دې خپل کور ته بوځه ستا مور خور ته به ناشونې وي هغوي به ورته خوشحاله هم شي او خندا به ورسې هم اوکي
خسن افروزه بي بي چې کله وفات شوه او ما اخبار ته بيان جاري کوۀ نو ليکلې مې وو چې د سانخه بابړه سرفروشه وه
نن سبا به ټولې ورځ پانړې دې بابړې دې فرضي او غرضي داستانونو ډکې وي ولې زه د خپل ليک لفظ په لفظ ذمه دار يم
ياده دې وي قپوم خان ظالم انسان وو کله چې هغه په خپل کتاب ګولډ اينډ ګن پابندي اولګوله نو حکم يې جاري کړو چې که د چا په دوکان کور يا ذاتي کتابون کې زما کتاب ښکاره شو نو سزا يې مرګ ده او له دغه ويرې خلکو دې فيوم خان کتاب ضايعه کو خير څو کلونه مخکې دوکتر ياسين د انګلستان په يوه لايبرير کې دغه کتاب پيدا کو او دې هغوي په برکت زما سره موجود دې
شبيرخان دوراني